hayat yeniler kendini...

ara vermiştim uzunca...

nedeni bilinmez elbet.zaman zaman olur.

heryerden kaçma isteği

eteklerimi toplayıp,toza dumana karışıp

uzaklara

kendimden uzaklaşmaya...

böyle günler yaşandı geçti.büyük fırtınalarla.sorarsan eğer

dinmedi fırtınam

dinmeyecek ben ben olmaya çalıştıkça.

önüme konulan bu düzene

ayak uydurmadıkça

geçmiş yakamı bırakmazken,ama bir türlü yanıma ilişmezken

gelecek benden kmlerce önde başkalarına yetişmekteyken

dinmez bu fırtına

bekleme boşa...

bu yıl ki doğum günüm,doğum gününü aştı hatta doğum haftasına dönüştü.çünkü 25 mayıstan beri ayrı ayrı yerlerde,ayrı ayrı gruplarla,ama hep çok sevdiklerimle doğum günümü kutluyoruz.ama ben gerçekte tam 25 yıl önce bugün doğdum.01/06/1982'de babam bana hep yaz müjdecisi der...

sen doğduğun gün geldi benim yazım der...

işte bugün yazın ilk günü ve benim doğum günüm...

çeyrek asırlık bir ömre ulaşmanın,

harika bir aileye sahip olmanın...

ve harika dostlara...

ben şanslı doğanlardanım,ve şanslı yaşanlardan...

mumlarımı üflerken hiç bir şey dilemedim

yalnızca şükrettim...

ÜVERCİNKA...

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden
En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye
Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız
Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun
Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez
Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor
Bütün kara parçalarında
Afrika dahil

Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma
Yatakta yatmayı bildiğin kadar
Sayın Tanrıya kalsa seninle yatmak günah daha neler
Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının
Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde
Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor
Bütün kara parçaları için
Afrika dahil

Senin bir havan var beni asıl saran o
Onunla daha bir değere biniyor soluk almak
Sabahları acıktığı için haklı
Gününü kazanıp kurtardı diye güzel
Bir çok çiçek adları gibi güzel
En tanınmış kırmızılarla açan
Bütün kara parçalarında
Afrika dahil

Birlikte mısralar düşürüyoruz ama iyi ama kötü
Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez
Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar
Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar
Bütün kara parçalarında
Afrika dahil

Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası
Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki
Padişah gibi cesaretti o alımlı değme kadında yok
Aklıma kadeh tutuşların geliyor
Çiçek Pasajı'nda akşam üstleri
Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor
Bütün kara parçalarında
Afrika hariç değil

 CEMAL SÜREYA

geçmişte yazdığım yazılardan birine geçenlerde bir yorum gelmiş.gerçekten kahkahalarla güldürdü beni.okuduğunu anlayamayan bebekcik,kendince bir yorum getirmiş.kendin alacaksın hakkını falan diye.aslında gerçekten bu yorumu yazan kişinin kaç yaşında,ne mezunu,evli yada bekar olup olmadığını ve nasıl bir aileden geldiğini merak ettim.sevgili bebek,ben "hak verilmez alınır" demeye çalıştığın  eylemi üniversitenin sistemini değiştirerek ve bu hareketin öncüsü olarak hayatımda çok erken teşhis,teşebbüs ve sonuç almış biriyim.iç huzurumdan bahsedersek,oldukça mutlu ve huzurluyum.ancak insanların bunaldığı,sıkıldığı anlar olur ve benim gibi bir aileden gelen bir bayan kendini ortalara atıp,buhranlarını herkesin gözü önünde yaşamaz.bu blogu bunun için kurmuştum aslında.yalnızca buhranlarımı başımdan savmak için.her yazdığımda bir sıkıntıdan kurtulmak için.ama gördüm ki.orada yazdıklarım ne kadar da doğruymuş.işte sevgili bebekcik o yazıda asıl anlatılmak istenen senin yaptığın şeyin ta kendisiydi.biz maalesef öyle bir toplumuz ki insanların hayatları hakkında yorum yapma,akıl verme hatta azarlama hakkını kendimizde görebiliyoruz.işte bu nedenle insan başını alıp gidemiyor.işte o nedenle defol git diyemiyor.yani sevgili bebekçik hislerime tercüman olduğun,ve bana yanılmadığımı gösterdiğin için çok teşekkür ederim.sevgiler...